Truus deelt moeizame zoektocht naar zowel fysieke als mentale balans

20180308_232036_0001

In deze blogpost laat ik Truus aan het woord. We volgen elkaar al een tijdje op Instagram en zij wou graag haar fitnessjourney en haar zoektocht naar een goede balans met jullie delen.

Hoi allemaal,

Ik ben Truus, een 21-jarige studente die gek is op sporten en eten. Vooral pizza, verse hamburgers en zoute chips zijn mijn favoriet. Op mijn instagram (@deckxtruus) deel ik bijna dagelijks mijn zoektocht naar balans. Naast sporten en eten deel ik soms ook de open verhalen over mijn weg naar een goede mentale gezondheid. Mijn verleden heeft zijn sporen nagelaten en ik ben nog steeds op zoek naar een manier om mezelf graag te zien.

received_1572675479460743

In deze blog lezen jullie mijn weg naar het zoeken van balans in zowel sporten als eten. Ik ga jullie dus over mijn fitnessjourney vertellen, iets wat op mijn Instagram niet altijd zichtbaar is, maar waar ik wel trots op ben.

Hoe het allemaal begon.

Mijn ‘fitnessjourney’ begon begin 2014. Ik zat in het 5de middelbaar en wilde graag wat kilo’s kwijt. Samen met een vriendin begon ik met fitnessen en gezond eten. Het begon goed en als snel was ik 2kg kwijt. Ik zat in de goede flow en wilde meer. Ik had nooit overgewicht maar tevreden met hoe ik eruitzag, was ik niet. Ook haalde ik er plezier en energie uit om naar de fitness te gaan en wat op mijn eten te letten.
Na een klein jaar ging ik samen met mijn vriend mee crossfitten. De eerste keren vond ik dit echt niet tof en bleef ik bij mijn fitnessroutine. Tot ik met fitness geen resultaat meer behaalde. Ik bleef vastzitten op mijn gewicht, had geen zin meer om te gaan en vond het saai. In april 2015 ben ik begonnen met crossfit en daarnaast ook nog gewoon fitness omdat ik mijn abonnement nog niet kon opzeggen. Deze combinatie was alles behalve goed en ik denk dat het daar ook is misgelopen. Ik ging 4 keer in de week crossfitten, wat veel is als je lichaam er nog niet aan gewend is. Daarnaast ging ik nog 3 tot 4 keer per week naar de fitness voor extra cardio en wat basiskrachtoefeningen. Doordat ik zo veel sportte en op mijn eten bleef letten, zakte mijn gewicht ook drastisch.
Langs de ene kant voelde ik mij goed omdat ik eindelijk aan mijn droomgewicht zat maar langs de andere kant was ik echt niet blij omdat ik er naar mijn mening te dun uitzag en ik meer ‘skinny fat’ werd in plaats van ‘toned’. Daardoor begon ik weer meer te eten. Ik stopte met fitness en deed enkel nog crossfit.
Toen de zomer er aankwam, werd sporten regelmatig ingeruild voor feestjes met alcohol en pizza. Ik zat al snel weer op mijn oude gewicht maar dan met meer vet. Vanaf dat moment werd het voor mij heel moeilijk om mezelf te accepteren.

Hoe ik (g)een balans vond

Ondertussen zijn we 2,5 jaar later. Ik ben zwaarder dan ooit, zo’n 7kg meer dan mijn gemiddeld gewicht. Ik heb volgens de BMI-schaal overgewicht en als ik in de spiegel kijk moet ik soms walgen van mezelf maar 80% van de tijd ben ik best blij moet hoe ik eruitzie en wat ik heb bereikt.
Ik ben sterker dan ooit, mijn conditie is verbeterd, ik kan dingen die ik nooit eerder kon… Ik probeer 3-4 keer per week te gaan sporten. Of het nu crossfit is of lopen, boksen, yoga, wandelen…, als ik maar beweeg. In sporten heb ik zeker een balans gevonden. Ik haal mijn sessies niet in of straf mezelf niet als ik niet ben geweest. Ik sport ook weer omdat het me energie geeft en omdat ik het leuk vind in plaats van omdat ik gewicht wil verliezen (al mag dit natuurlijk wel).
Mijn voeding daarentegen kan nog beter. Ik heb mezelf zo veel verboden in het begin en nu mag ik door mijn prikkelbare darm en intoleranties amper nog iets. Als ik dan eens iets eet wat ik eigenlijk niet mag, voel ik me dubbel zo slecht. Eigenlijk mag ik enkel nog gezond eten om mijn darmen te laten rusten maar dan is er allesbehalve een balans tussen gezond eten en genieten van af en toe iets ongezonds. Het is nog een hele zoektocht om een goede balans te vinden omdat ik mij steeds schuldig blijf voelen als ik iets ongezond eet. Dit ongezond hapje eindigt vaak in eetbuien en ik hierdoor blijf ik van mezelf walgen. Daarom heb ik psychologische hulp ingeschakeld. Ik kan dit niet alleen aanpakken. Nu is het nog maar in opstart dus het wordt nog een lange weg. Hiervan wil ik jullie wel graag op de hoogte houden omdat ik vind dat er te weinig over mentale gezondheid wordt gesproken.
Mijn balans in sporten zit goed. Ik kan gerust een week enkel wandelen en dat als sport zien. Mijn balans op vlak van voeding is helaas wat minder. Genieten van af en toe eens iets ongezonds zonder uit te draaien op een eetbui moet beter en als ik dit niet alleen kan verbeteren, dan maar met psychologische hulp. Daar is tenslotte niets mis mee.

Ik vind Truus haar verhaal zeer inspirerend. Wat ik knap vind, is dat ze het aandurfde om psychologische hulp te zoeken en daar ook openlijk over uit durft komen. Ik vind persoonlijk ook dat er veel te weinig gepraat wordt over psychische problemen en dat er vaak te laat ingegrepen wordt.
Wil je Truus graag verder volgen in haar fitnessjourney? Klik dan hier om haar te volgen op Instagram.

 Liefs,

 Jana

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s